Mga Imbak na Marka: teaching

Si Juan, si Judas nan si Maria [nan an naukdan ko sa sainda]…

Tuguti akong darahon ko kamo sa nagkapirang momento na dakula an naguibuhan sa sakuyang paghiling sa mugtak kan propesyon na napili ko…

Jpeg
Sarong kaugmahan sa sakuya an makapagpaabot nin patara-tara na may katuyuhang magtaong inspirasyon sa atubang kan kapwa ko mga paratukdo… Salamat sa sakuyang mga kairibihan sa Bagatao NHS sa saindang dakulang tabang. Photo Credit: Mam Chona

Harani nang magsulnop kaidto an aldaw kan maogma kaming nakalunad sa bangka balon an ugma kan nagaguing maghapon nan kadikit na mga pastidyo kan mga kaakian kan mamaanan mi sa sarong sibid harani samuya an sarong pamilyar na pandok… Ngaranan ta siyang Juan, tipikal na aki sa edad na 17 asin sa nagkapirang  beses wara siya sa laog kan klasrum sa manlaen-laen na rason… Kan hapon na ito na nahiling mi siya, naguiguirumduman ko na saro siya sa napagurulayan mi kan kairiba ko na mga paratukdo. Narurumduman ko pa so linya kaito kan saro kung kaiba, na nagsabi: “Please lang, ipasar na nindo an!” Sinabi niya ito na may pinagbiyong emosyon nin pagkaherak nan pagkauyam. Alagad sa boot-boot ko pano mi ipapasar an sarong estudyante na sa kadaklan na beses garo baga pigkakalayuhan mentras na nasa eskwelahan. Dangan sa makasadiring kaisipan, isinatingog ko an sarong opinyon na nunca dapat nagkaigwang lugar sa sakuyang kaburot-on: “Nata ta pagtawan ko nin maninigong atensyon an aki na sa klase ko minadagos dangan tulos man sana na minaluwas siring baga sa maaringasang na paros?”… Sa hapon mismo na ito, mantang an aldaw mapahuway na man, naaguihan mi si Juan matoninong na nakalunad sa saiyang sibid tunton an banwit naghahalat sa kung ano ang yaon. Dangan dae pa kami nakaharayo, nareparo kong siring sa sakuya, an mga kairiba kong paratukdo pasimpleng nagpunas kan luhang tuminagdo…

Sa magkaibang sitwasyon, guirumdom ko pa an sarong mamundong eksperhensya sa klasrum. Oras kaidto nin recess kan nagkaigwa nin iriwal an nagkapirang aki sa sakuyang advisory class kontra an iba pang estudyante. Ta dae nadagos an sainda kuta nang nagpopoon na karera sa boxing nan ta dae pa minahupa an duros nin kadagiton, kinua kan saro sa sainda an halaba na ice pick na pigtatago sa saiyang bag dangan nagbalo na iamba sakuya habang nasa kasiraman ako nin panermonan… Itago ta so istudyante ko sa pangarang Judas. Salamat na lamang ta sa mga panahong ito kaiba ko si Mam Julie na tulos man na inagaw saiya so matakla na pambuno. Sa puntong ito, natulala ako laen sa rason na may pagka-darna palan itong kaiba kong maestra sa kaskas umagaw kan ice pick, kundi sa rason na an makawsa kuta kan pagpundo kan hinangos ko iyo an estudyante na pigtratar ko na laen naman iba. Opo, espesyal para sako si Judas ta saro siya sa mga estudyante na naguing kautuban kan samuyang mga pamibi na bumalik sa eskwelahan dangan pumadagos sa pag-adal minsan ngani 20 anyos na. Alagad sa pangyayaring naisaysay ko na, diit na kutang baluon ko na pagbasolan na maibali siya sa sakuyang mga pangadieon…

Dangan dae pa nahaloy, guiromdom ko pa so enot na beses na namati ko an boses kan samuyang estudyanteng apudon tang Maria, sarong fourth year na magpoon na maghayskul ni minsan dae ko namati an tingog sa laog man o sa luwas kan klasrum. Nagkapirang beses mi naman siyang pinagbalo na mamateang magheras kan saiyang ideya sa paagui nin pagtaram, alagad an gabos na pagmawot danay na naguing kamawotan na sana… Iyo idto an naguing paghona ko sagkod na sarong beses mantang nagkakaigwa sinda nin pangrupong-aktibidad sa samuyang klase sa Physics namati ko siyang nagtaram, nagheras kan kun ano an naadman niya sa saindang guinibo… Sa puntong ito dae ko napugulang maipahiling an labing kaugmahan, siring na an mga kaklase ni Maria nagtao man nin makusog na parakpakan. [Basahon po an sakong blog manungod sa eksperhensyang ini. Paki-click sa link na ini.]

An mga arog ni Juan, ni Judas asin ni Maria asin an kadakol pang iba dangan an satuyang mga eksperyensya sainda an mas minapaurog sa kapanuan kan satuyang paguiguing paratukdo. Asin sa mga aking pareho ninda mas makusog an pangapudan kan satuyang sinumpaang katungdan laen sana bilang sarong honorableng propesyon kundi bilang sarong dakulang bokasyon.

Sa mga pareho nara Juan, Judas nan Maria, dae pwede an pwede na… ta an arualdaw na paghampang sa sainda, an pakiiba sainda siring baga sa sarong importanteng Guerra. Akoon ta man sa dae, sa kada paglaog niato sa satuyang mga klasrum totoong minaatubang man kita sa manlaen-laen na krusada, yaon an Guerra kontra sa kawaraan o kakulangan nin patas na oportunidad… Guerra laban sa kawaraan nin paglaom asin kusog ki boot dangan tiwala sa sadiri man sana…  nan an laban kontra sa kamangmangan.

Dipisil maguing Paratukdo… nan sa lakaw kan mga panahon asin sa tahaw nin kadakol na inaatubang tang agyat, an bokasyon kun sain kita gabos kabali – totoong angay sana para sa mga indibidwal na may pusog na pagtubod asin pusong nagpapadaba asin hinihiling an iba, urog na an mga kaakian, bilang kasugpon kan saiya man sanang sadiri…

Kadakol nang bansag an ibinonyag sa satuya, yaon an turing na  “makabag-ong bayani”, “unsung heroes” asin iba pa… Nan an mga ini totoong nakapataba nin puso minsan ngani sa kadaklan na beses hanggang sana ini sa nguso… Ta sa katapusan kan mga onrang itinatao sa satuya, minahapot kita sa sadiri ta o sa mga kairiba ta: “Magkakaigwa daw kita nin dagdag na benepisyo?” “Napano an PBB ta?” “Nata ta may special hardship allowance sinda, kita dae?” “Ta daw dae pa nalalakaw an step increment ta?” dangan minsan minagrangay kita “Nata ta sa kadakol-dakol na hinahagad na guibuhon sa mga paratukdo – apisar sa pagturo, dae man minataas an suweldo?”

An simbag sa mga kahaputang nasambit – dawa pa ngani sa talinga panambitong mahamis – dae makatao nin tunay na kapanuan sa anumang kaugmahang mati kan puso nin Paratukdong may maimbod na pagranga sa sadiring bokasyon…

Sain minaguikan an bulahos na kaugmahan kan lambang Paratukdo? Siguro mauyon an kadaklan sa sako kun sasabihon ko na wara ini duman sa mga numerong nakaimprenta sa satuyang payslip sa kada pagtumba kan bulan… laen ini makukua sana sa mga grado kan mga mararahay ta na estudyante sa lado nin pag-adal… nan mas makahulugan ini keysa sa sukol kan resulta nin NAT kan satuyang mga kaakian.
Siguro, urog sa ki anupamang bagay o barometro nin pagtalubo, magayon na mataw-an niato nin maninigong pagreparo an mga pundamental na kabtang kan satuyang kabilugan bilang mga Paratukdo… Marahay-rahay na padagos niatong marealizar na sa tahaw nin satuyang mga kaluhayan yaon an lambang Juan, Judas nan Maria naminahugot nin kusog sa satuya… sa agyat nin katikapuhan, yaon an kada Juan, Judas nan Maria na minimidbid kita bilang bukal nin kayamanan, asin sa tahaw nin satuyang mga kapagalan asin paglapigot, hinihiling kita ninda bilang mga burabod na mataong simbag sa saindang pagkapaha sa kadunungan dangan masaribo sa dalipay nin saindang kawaraang paglaom.

Sa magkaiba-ibang panahon, an mga aki na naisaysay ko sa saindo, sara Juan, Judas nan Maria, maogmang naibalyo an saindang pangaturugan paduman sa realisasyon kan mga ini. Dangan sa aldaw nin saindang paggradwar, ako, kaiba an kapwa kong mga paratukdo sa Bagatao NHS, naging maogmang saksi sa pagabot ninda sa bagong kabtang nin saindang mga buhay…

Siring na danay kitang minabalyo sa dagat andam an pagatubang sa makusog na duros nin habagat o maisog na subasko, dae kita minaontok sagkod na an mga pangaturugan, paghihinguha nan pagpapakasakit kan satuyang mga kaakian asin an saindang mga magurang – urog na idtong mga maabot pang Juan, Judas nan Maria, maibalyo sa lawod nin kadakol na mga agyat nan maidulong duman sa baybayon nin kadunungan asin kauswagan.

xxx

Salamat tabi sa mga nagwalat nin komento sa sakuyang FB.

Advertisements

Eroplanong Papel Para sa Aking Mag-aaral

eropapel
Pansamantala pagtyagaan mong gawing lunsaran ng iyong mga pangarap ang papel na iyan… Gamit ang iyong masining na imahinasyon, sabay-sabay tayong maglalakbay sa iba pang panig ng daigdig habang hinuhubog natin ang iyong kamalayang Asyano.

Balang araw, sasakay ka sa tunay na eroplano at mararating ang mga bansang gusto mo… Aalis ka sa lupang kinamulatan hindi para takasan ang mga pasanin sa ating bayan kundi dalhin sa iba pang dako ang husay at galing ng lahing Pilipino.

Mahaba pa ang araw… Pansamatala, sa loob ng ating klasrum, doon na muna tayo maglalakbay. 🙂

I am not a super teacher…


In a class of freshmen during my English period, one student caught my attention. A skinny girl, who is timidly staring at the pages of her textbook, seemed to have difficulty grasping the message of the selection. She frowned but still managed to give me a smile when she noticed that I had my eyes on her. Then she mumbled words from the selection but never in synch with the rest of her classmates. I took a silent pace to where she sat so I could figure out what she was up to… The book was turned on the right page, anyway.

In an almost similar setting, I am amazed to notice how one student who got the rating of ‘frustration’ during the PHIL-IRI pre-test became almost proficient in reading as learning sessions go on. It was such an achievement on his part.  However, when assessed how well he understood the selection through the comprehension questions, his eyes protruded as its pupils tend to skim through the texts on the book, hoping to get a gold mine.

The two kinds of students I have observed needed special concern. An English teacher or anyone who endures on promoting quality learning would surely agree with me that these learners require painstaking concentration.

The students have to learn how [including what] to read. I remember an author saying, “Readers are plentiful; thinkers are rare!” Indeed, it is an arduous battle for educators like me to combat illiteracy among our students and arm them with essential life skills.

As a beginning mentor, it is very challenging to teach young learners. It is even more challenging to teach challenged learners. Thus, whenever I’m in front of my learners, subconsciously, I ask myself of these questions: “Am I a good teacher? Am I connecting with my learners? Am I performing my best for them?  Am I helping them? Am I able to bring out the best in them?” The list of questions goes on….

Maybe I am sensitive…. I am receptive to the fact that my students are but just human, permeable for imperfection and can gear up towards progress.

Maybe I am compassionate… as the second parent of my students, I am sympathetic of their desire to learn and explore the diverse facets of learning.

Maybe I am ambitious… I dream for my learners. I wish them the best of their future. I pray that they would be able to surface out from their cocoons and eventually fly.

Maybe I am optimistic… I believe that everyone has the ability to succeed regardless of their socio-economic status, family background, and socio-cultural orientation.

I am not a good teacher, I guess. But I’m trying to be one. I become impatient at times. I frown and might have made offensive comments against my students especially when they seemed passive. I became frustrated whenever I felt I gave my best but achieved less and even became more disheartened when I felt I’ve done not much at all.

I want to connect with my learners…  I want to spend more time with them helping them discover their potentials… overcome their weaknesses and hone up their strengths.

In the case of my instructional and frustration level readers, I hope I can help them not only to learn how and what to read. I hope I can guide them to become able readers who are skilled of grasping and digesting vital ideas through the texts inscribed on their books.

I don’t dream of being a super teacher. I just simply want to care.