An blankong papel nakisumaro na sa pangagdahan kan plumang kasubag-o pa maw-ot siyang dut-an…
Maogmang naghahalat na siya guiraray mahadukan kan kailusyon na tamang tyempo sana an pig-aandaman.
Sa primerong momento na sindang duwa sana an may mawot, sa guiya kan dukalwong na kasubago pa hudong sa kaburo-balintok kasabay kan makusog na pangadye kan duliduli, naguing sadiri ninda an banggui.
Daeng pagduwa-duwang itinao kan papel an saiyang sadiri tanganing maging kaheras kan buhay kan pluma.. kasugpon asin kapanuan nin saiyang sadiri.
Bago pa magdaliwawa, si dukalwong paha na asin si manga duli-duli napaas na man… an mapagpadabang pluma siring man pagal na kugos kan papel dara an binhi kan saindang mag-agang pagsarong hawak – an KURIT-KURIT.
Mahihiling digdi an…
_ _____
This blog belongs to a lovable, larger-than-life weirdo who lives and loves life!
nag three years ako sa bicol pero may mga salita parin pala ako na di maintindihan.. ang pag ibig nga naman.. i adored kurit kurit with the arte nangpagsulat..na nangyayari talaga sa tunay na buhay.. mabuhay!
Pingback: Espejo… « Hibalong